Pięć faz

W grach psychologicznych można wyróżnić pięć faz (opierając się na powyższym przykładzie) – wyglądają one następująco:

  1. Każdemu z graczy wydaje się, że ma powód do przeprowadzenia transakcji, w czym należy upatrywać ukiytego sensu rzeczywistej gry (płaszczyzna społeczna); Wada: „Czy chcesz wprowadzić auto do garażu?”, Głupi: „Niech tak będzie”;

  2. Potajemnie (transakcja ukryta) oboje wymieniają coś zupełnie innego (płaszczyzna psychologiczna); Wada: „Nadal dostarczaj mi tak wspaniałych okazji do spostrzegania twoich błędów, ponieważ zawsze muszę coś krytykować”. Głupi: „Nie obawiaj się, postaram się już o to, abyś mnie przynajmniej nie ignorowała”;

  3. Odpowiedź na przekazaną informację ukrytą następuje natychmiast, gdy Głupi przy wjeździe uszkodzi auto (trzecia zasada komunikacji);

  4. Wywołane negatywne uczucia jako „niespodziewany” efekt gry: Wada zwymyśla Głupiego, który czuje się odpowiednio źle i oboje zbierają psychologiczne tego efekty;

  5. Stan JA – Dorosły ich obojga nie wie nic o „tajnym porozumieniu ani o zyskach, o które grają. Dopiero po skończonej grze oboje będą się domyślać, że nie traktowali się uczciwie, lecz że uprawiali grę.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji ze świata mediów i polityki. Postaram się umieszczać tutaj aktualne wpisy. Zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

© Wszelkie prawa zastrzeżone